Kategori: Yazarlar

“Beyaz lale, saflığı temsil eder. O masumdur. Ben buradan şunu çıkartıyorum: ‘Bu ölen masum’. Sarı lale, umutsuz aşkın simgesidir. Sevgiyi, hoşgörüyü temsil eder ama bu sevgi tek taraflıdır. Ben buradan şunu anlayabilirim: ‘Ölen, ya tek taraflı bir aşka tutulmuştu ya da biri onu tek taraflı seviyordu.’ Evet, masumdu ama bir yerde canını yaktığı biri vardı.” …

CELLAT   Öyle güzel, öyle masum görünüyordu ki Cellat; kimse onun acımasız bir katil olabileceğini akıl edemezdi. Onlar da akıl edemedi, kapılarını çalan tanıdık gözleri içeri aldılar.  Ağlaya ağlaya anlattı Cellat. “Ailemi katlettiler, ellerinden zor kaçtım,” dedi. İnandılar. Kadın, Celladı banyoya soktu. Bir güzel yıkadı, temizledi. Ona kendi elbiselerinden verdi.   Adam kapıyı açtığında kızın …

Çektiği lale fotoğraflarından bazılarını eve çıkardı, Fulya. Televizyonu açtı. Koltuğa kuruldu ve fotoğrafları önündeki sehpaya döktü. Tek tek inceledi. Son fotoğrafı eline alınca yüzünü buruşturdu. Yanlışlıkla o fotoğrafı da basmıştı. Çocuğun laleyi kopardığı fotoğraf…   Kapının açıldığını duyunca elindeki fotoğrafı ötekilerin üstüne koyup kalktı. Saat henüz yediydi. Sokak kapısına doğru yürüdü.  Karşısında Pamir’i görünce ne hissedeceğini …

  Begüm dikkatli bir şekilde kızın önünde çömeldi. Sıkıntıyla ovuşturduğu ellerini, avuçlarının arasına aldı. “Benimle konuşmalısın, Güzelim.”  Başı ve bakışları yerdeydi kızın, Begüm’e bakmamak için gayret ediyordu. “O beyaz lale çok güzeldi. Ben de koparıp vermek istedim.” “Ama iki lale vermişsin?” “Sadece beyazı koparmıştım. Öteki lale onunla birlikte geldi. Ezilmişti zaten. Ölü gibi yatıyordu yerde.”  Nazikçe …

Televizyon izleyerek dikkatini dağıtmaya çalışıyordu Fulya. Olmuyordu. Orhan’la konuşalı iki saat olmuştu. Hala ses seda yoktu. Tam Orhan’ı aramaya karar vermişti ki, Orhan’dan bir mesaj geldi.  Pamir’in iyi olduğunu ve geceyi birlikte geçireceklerini yazmıştı. Bir nebze içi rahatladı Fulya’nın. Omuzlarını düşürüp koltuğa gömüldü. Elinde kumandayla koltuğa kıvrılıp yattı.   Ekip, güne cesetsiz başladı. Lale Dalı …

BÖLÜM 21   Fulya ilacı kendi içti ve masaya dönüp, yerine oturdu. “Bu aralar çok çalışıyor,” dedi ve gülümsedi. Yemeğin geri kalanı sükut içinde yendi.  Masa ve mutfak toplanınca, Seniha Hanım çantasını eline aldı. Gecenin geri kalanı gibi gidişleri de sessizce oldu.  Fulya eline telefonunu alıp Pamir’i aramak istediyse de kendine engel oldu. Telefonunun hala …

  Pamir kendine geldiğinde, gecekondunun tam karşısında oturuyordu. Kaldırıma oturmuş, öylece gecekonduya bakıyordu. Geçmişi ona büyük bir oyun oynamıştı. Ayağa kalktı. Gecekondunun kapısına yürüdü. Yumruk yaptığı elini kapıya öyle sert geçirdi ki, bacaklarının bağı çözülüp yere yığıldı. “Anne!” diyiverdi boş bulunup, otuz bir yıldır söylememişti bu kelimeyi. Dişlerini sıktı, bir anda gözlerinden yaşlar boşaldı. “ANNEEE!” …

 Akşam üstü stüdyonun kapısı hafifçe aralandı. Başında bordo şapkası ve üstünde kürküyle içeri annesi süzüldü.  Önünde duran birkaç fotoğrafı eliyle itip ayaklandı Fulya. “Anne!” diyerek Seniha Hanımın kürklü boynuna atıldı. “Bu ne güzel sürpriz!” Yanak yanağa öpüşüp birbirlerine baktılar. “Babam nerede?” “Yalıya valizleri bırakmaya gitti.” Gözlerinin içi parladı Fulya’nın, “Ya!” diye haykırdı. “Demek hemen dönmeyeceksiniz?” …

BÖLÜM 18   Emniyetin yolunu tuttuğunda, şarjının bittiğini gördü, Pamir. Kolundaki saate baktı. Öğlen olmak üzereydi. Doğruca emniyete gitti. Yol boyunca altı maktulü birbirine bağlamaya çalıştı. Mutlaka ortak bir noktaları olmalıydı. Altıncı maktulü tahmin edebilseydi, öleceği yeri değil de, kim olacağını bilebilseydi.. Son anı yerine, lale dalı bileğine dolanmadan yetişebilirdi.  İlk iki maktul, yurt çalışanıydı. …