Kategori: Ayşe Nur

Çektiği lale fotoğraflarından bazılarını eve çıkardı, Fulya. Televizyonu açtı. Koltuğa kuruldu ve fotoğrafları önündeki sehpaya döktü. Tek tek inceledi. Son fotoğrafı eline alınca yüzünü buruşturdu. Yanlışlıkla o fotoğrafı da basmıştı. Çocuğun laleyi kopardığı fotoğraf…   Kapının açıldığını duyunca elindeki fotoğrafı ötekilerin üstüne koyup kalktı. Saat henüz yediydi. Sokak kapısına doğru yürüdü.  Karşısında Pamir’i görünce ne hissedeceğini …

  Begüm dikkatli bir şekilde kızın önünde çömeldi. Sıkıntıyla ovuşturduğu ellerini, avuçlarının arasına aldı. “Benimle konuşmalısın, Güzelim.”  Başı ve bakışları yerdeydi kızın, Begüm’e bakmamak için gayret ediyordu. “O beyaz lale çok güzeldi. Ben de koparıp vermek istedim.” “Ama iki lale vermişsin?” “Sadece beyazı koparmıştım. Öteki lale onunla birlikte geldi. Ezilmişti zaten. Ölü gibi yatıyordu yerde.”  Nazikçe …

Televizyon izleyerek dikkatini dağıtmaya çalışıyordu Fulya. Olmuyordu. Orhan’la konuşalı iki saat olmuştu. Hala ses seda yoktu. Tam Orhan’ı aramaya karar vermişti ki, Orhan’dan bir mesaj geldi.  Pamir’in iyi olduğunu ve geceyi birlikte geçireceklerini yazmıştı. Bir nebze içi rahatladı Fulya’nın. Omuzlarını düşürüp koltuğa gömüldü. Elinde kumandayla koltuğa kıvrılıp yattı.   Ekip, güne cesetsiz başladı. Lale Dalı …

BÖLÜM 21   Fulya ilacı kendi içti ve masaya dönüp, yerine oturdu. “Bu aralar çok çalışıyor,” dedi ve gülümsedi. Yemeğin geri kalanı sükut içinde yendi.  Masa ve mutfak toplanınca, Seniha Hanım çantasını eline aldı. Gecenin geri kalanı gibi gidişleri de sessizce oldu.  Fulya eline telefonunu alıp Pamir’i aramak istediyse de kendine engel oldu. Telefonunun hala …

  Pamir kendine geldiğinde, gecekondunun tam karşısında oturuyordu. Kaldırıma oturmuş, öylece gecekonduya bakıyordu. Geçmişi ona büyük bir oyun oynamıştı. Ayağa kalktı. Gecekondunun kapısına yürüdü. Yumruk yaptığı elini kapıya öyle sert geçirdi ki, bacaklarının bağı çözülüp yere yığıldı. “Anne!” diyiverdi boş bulunup, otuz bir yıldır söylememişti bu kelimeyi. Dişlerini sıktı, bir anda gözlerinden yaşlar boşaldı. “ANNEEE!” …

 Akşam üstü stüdyonun kapısı hafifçe aralandı. Başında bordo şapkası ve üstünde kürküyle içeri annesi süzüldü.  Önünde duran birkaç fotoğrafı eliyle itip ayaklandı Fulya. “Anne!” diyerek Seniha Hanımın kürklü boynuna atıldı. “Bu ne güzel sürpriz!” Yanak yanağa öpüşüp birbirlerine baktılar. “Babam nerede?” “Yalıya valizleri bırakmaya gitti.” Gözlerinin içi parladı Fulya’nın, “Ya!” diye haykırdı. “Demek hemen dönmeyeceksiniz?” …

BÖLÜM 18   Emniyetin yolunu tuttuğunda, şarjının bittiğini gördü, Pamir. Kolundaki saate baktı. Öğlen olmak üzereydi. Doğruca emniyete gitti. Yol boyunca altı maktulü birbirine bağlamaya çalıştı. Mutlaka ortak bir noktaları olmalıydı. Altıncı maktulü tahmin edebilseydi, öleceği yeri değil de, kim olacağını bilebilseydi.. Son anı yerine, lale dalı bileğine dolanmadan yetişebilirdi.  İlk iki maktul, yurt çalışanıydı. …

BÖLÜM 17   Altıncı maktul bir çocuktu.  Ambulans, Orhan arabayı park ederken gelmişti.  Görevli Polis elinde silahıyla Pamir’e yaklaştı. “Ormanda bizden başka kimse yok, Başkomiserim. İyice baktım, temiz,” dedikten sonra yolu göstererek öne geçti. Ambulans görevlileri de sedyeyle birlikte takip etti. Koşar adım Begüm ve Başar’ın yanına vardılar. Onlar yerde hareketsizce oturuyordu. Ortalarında cansız yatan küçük …

BÖLÜM 16       Pamir, Orhan ve İnci; İstanbul Kent Ormanının girişinde park halini aldı. Direksiyonda her zamanki gibi Orhan vardı. Ormanın içinin tamamen boşaldığına emin olduklarında bekçi, yerini görevli polise bıraktı. Her nöbet yeri için talimat aynıydı, bekçiler görevini polislere devir edecekti.  Mithat ve İsa, 164. Yıl Polis Hatıra Ormanının girişinde yerini aldı.  Begüm ve …